രചന:കൊടുങ്ങല്ലൂർ കുഞ്ഞിക്കുട്ടൻ തമ്പുരാൻ

പുരാണവേദപ്പൊരുളായ് വിളങ്ങിടും

പുരാദിദാരങ്ങളെ വീണുകൂപ്പി ഞാൻ

പുരാതനന്മാരിലുദിച്ച ഭക്തിയാൽ

പുരാണവൃത്തം പറയുന്നു കേൾക്കുവിൻ.       1

 

ഒരുനാളൊരു വീട്ടിനുള്ളിൽ വെച്ചി-

ട്ടൊരു ഭർത്താവൊരു ഭാര്യയോടു ഗൂഢം

പരിചോടു പറഞ്ഞൊരിച്ചരിത്രം

പറയാം ഞാനിഹ പദ്യരീതിയാക്കി       2

 

ഭർത്താവോടൊരുമിച്ചു ഭായ്യ പതിവിൻ

വണ്ണം മുറുക്കിപ്പരം

ചിത്താമോദമിയന്നുടൻ വെടി പറ-

ഞ്ഞുംകൊണ്ടിരിക്കും വിധൌ”

വൃത്താന്തം

പലതും ധരിച്ചൊരു ഭവാ

–  നേതെങ്കിലും നിദ്ര വ

-ന്നെത്താറാകുവതിന്നു മുമ്പു കഥ ചൊൽ-

കെ”ന്നായി കഞ്ജാക്ഷിയാൾ.       3

 

“കഥയില്ല നമുക്കു, പിന്നെയെന്തോ

കഥ ചൊല്ലുന്നതു കാതരാക്ഷിയാളേ!

കഥമപ്യഥവാ ഭവൽപ്രിയാത്ഥം

കഥനം ചെയ്യുവനൊന്നു കേൾക്ക കാന്തേ!       4

 

പണ്ടെല്ലാം കോടിലിംഗക്ഷിതിയുടെ ഭരണം

മാടരാജന്റെ കീഴിൽകൊണ്ടല്ലെന്നല്ല

ശൈലാം ബുധിപദവി-  ക്കൊട്ടു കീഴായിരുന്നു;

രണ്ടല്ലോ പക്ഷമീഭൂമിപ, രതുവഴിയാ-  യിങ്ങതൃത്തിക്കു തർക്കം

-കൊണ്ടെല്ലായ്‌‌പ്പോഴുമോരോവക കലഹവുമീ  നാട്ടിലുണ്ടായിരുന്നു.        5

 

അക്കാലം പർവതാംഭോനിധിപതിയകല

ത്താകയാൽ പിന്തുണയ്ക്കായ്നിൽക്കാനെപ്പോഴുമൊക്കില്ലിവിടെയുടയവൻ

കോടിലിംഗാധിനാഥൻമുഷ്കാളും മാടഭൂപപ്പടയൊടു പൊരുതി-

ക്കൊണ്ടുമീനാടുപാലി-ച്ചൊക്കാനാളല്ലതാനും തനതുഭുജബലം-  കൊണ്ടു വേണ്ടും പ്രകാരം.        6

 

എന്നാലും ഭദ്രകാളീഭഗവതിയിവിടെ-  ക്കയ്‌‌ക്കലുണ്ടാകയാലെ-ന്തെന്നാലും മാടരാജാവിനു മഹിമുഴുവൻ  കീഴടങ്ങില്ല താനും  ;എന്നായിട്ടേറെനാൾ ചെന്നളവിലൊരുദിനാ  നല്ല ലാക്കിപ്പൊഴെന്നു-ണ്ടെന്നായിക്കണ്ടു കോപ്പിട്ടിതു വലിയ പട-  ക്കൊന്നു കൊച്ചിക്ഷിതീശൻ.        7

 

എന്താണെന്നോടു ചോദിച്ചതു തരുണി! ‘വിശേ-  ഷിച്ചു കൊച്ചിക്ഷിതീശ-ന്നെന്താണപ്പോൾ തരം വന്നതു പറയുക’യെ  ന്നല്ലയോ മല്ലനേത്രേ!,

ഹന്താദ്യം ചൊല്ലിവെക്കേണ്ടതു സുമുഖി! മറ-  ന്നേനഹാ, രാജ്യരക്ഷാ-ചിന്താസാമർത്ഥ്യമല്പം കുറയുമൊരുവനാ-  ണന്നു ശൈലാബ്ധിനാഥൻ.        8

 

എന്നല്ല നല്ല കളി, പാട്ടു, പഠിപ്പു പിന്നെ-കന്നൽക്കരീം കുഴലിമാരൊടു കൂടിയാട്ടംഎന്നീവകയ്ക്കു രുചികൊണ്ടിഹ രാജ്യകാര്യ-ത്തിന്നീ മഹീശരസികന്നിടയില്ലതാനും.        9

 

എന്തിന്നങ്ങേപ്പുറം ഞാനധികമിഹ പര-  ത്തുന്നു? കാര്യം കഥിക്കാംപന്തിന്നുപ്പെൺകിടാക്കുടയൊരടിവിധി-  ച്ചോരു പോർകൊങ്കയാളേ!പന്തിക്കായ് നാടുനേടുന്നതിനു പഴുതുകി-  ട്ടുമ്പൊഴെന്തെങ്കിലും താൻചിന്തിക്കാതെ കിടക്കുന്നൊരു മടയനുമ-  ല്ലന്നു മാടക്ഷിതീശൻ.        10

 

മന്ത്രീന്ദ്രൻ പാലിയത്തച്ചനുമവനിപനും  ഗൂഢമായ്‌‌പേണ്ടകാര്യംമന്ത്രിച്ചേതാണ്ടുറച്ചീമറുതല കരുതി-  ക്കൊണ്ടു നിൽക്കാത്ത ലാക്കിൽസന്ധിച്ചീടുന്ന സൈന്യക്കടലൊടുമൊരുമി-  ച്ചൂക്കുകൈക്കൊണ്ടൊരുന്നാ-ളന്തിക്കാക്കോടിലിംഗക്ഷിതിയുടെയരികിൽ  കൂടിപോൽ കോട്ടമുക്കിൽ.        11

 

ചിത്താന്തം കത്തിയോടിച്ചിലയരയരണ-  ഞ്ഞുൾഭ്രമം നൾകുമാറീ-വൃത്താന്തം കണ്ടുകേൾപ്പിച്ചതിലധികമുഴു-  ന്നമ്പിനാൻ തമ്പുരാനും;

ശുദ്ധാന്തസ്സാരരായിട്ടുടനുടനണയും  നാട്ടുകാരോടു കൂടി-ബ്ബദ്ധാന്തർഭക്തിഭാരം ഭഗവതി നടയിൽ  കൂടി മുട്ടിച്ചു കൂട്ടം        12

 

ആ രാവങ്ങിനെ നിദ്രയാരുമറിയാ-  തേതന്നെ തീരുമ്പൊഴ-യ്ക്കാരാവങ്ങൾ മുഴക്കിവന്നു കയറീ  ശത്രുക്കൾ തെക്കേപ്പുറം;ആരാഞ്ഞാത്മസുതാദി ജീവകഥയും  കാണാഞ്ഞു നെഞ്ഞത്തടി-ച്ചാരാൽ വീടുകൾതോറുമുണ്ടു മുറയി-  ട്ടീടുന്നു മുത്തശ്ശിമാർ.        13

 

അക്കാര്യം മുഴുവൻ ധരിച്ച ധരണീ  പാലൻ കുളിച്ചമ്പലംപുക്കാക്കാളിയെഴും നടയ്ക്കൽ വടിപോ-  ലന്നാശു വീണാനുടൻഉൾക്കാളും ഭയമല്ല ഭക്തി ശിവയിൽ –  ശത്രുക്കളിൽ ക്രോധമ-ദുഖാക്രാന്ത ജനങ്ങളിൽ കൃപയുമായ്  പ്രാർത്ഥിച്ചുപോലിത്തരം.        14

 

‘പെരുമ്പടപ്പിൽ ക്ഷിതിപാലരത്നംപെരുമ്പടക്കോപ്പിഹ കൂട്ടിവന്നു;ഒരുമ്പെടേണം പട നീ തടുപ്പാൻകുരുമ്പയമ്മേ ! മമ തമ്പുരാട്ടി !’        15

 

എന്നർത്ഥിച്ചപ്പടിഞ്ഞാറുടയ നടയിലായ്  മന്നവൻ വീണനേരംതന്നത്താനാ വടക്കേക്കതകു നടയിൽ നി-  ന്നിട്ടു പൊട്ടിത്തുറന്നു;

എന്നല്ലത്യൂക്കരായിച്ചിലരുടനെയക-  ത്തിന്നിറങ്ങിത്തുടങ്ങീ-യെന്നെല്ലാം തോന്നിയൊന്നേറ്റളവു നടയട-  യ്ക്കുന്നതും കണ്ടു ഭൂപൻ.        16

 

അന്നാൾമുതൽക്കാനൃപവംശജന്മാർചെന്നാപ്രദേശത്തു നമിച്ചിടുമ്പോൾഒന്നാക്കവാടം വെളിയിൽ തുറക്കു-മെന്നാണു കേളിപ്പൊഴുമുള്ള ചട്ടം.        17

 

പെട്ടെന്നേറ്റു നരാധിനാഥനധികം  ധൈര്യത്തൊടും പോന്നുടൻകെട്ടിക്കാത്തു നടയ്ക്കൽ വാഴുമൊരു തൻ –  നാട്ടാരൊടെല്ലാരൊടും’ധൃഷ്ടത്വത്തൊടു നിങ്ങളൊക്കെ വരുവിൻ;  പോരിൽ ജയം കിട്ടിടുംതിട്ടം തന്നെ’ യിതെന്നുരച്ചസിയുമായ്  മുമ്പിട്ടിറങ്ങീടിനാൻ.        18

 

പിന്നത്തെക്കഥ പീവരസ്തനിമണേ!  ചൊല്ലേണ്ടതുണ്ടോ? രണ-ത്തിന്നെത്തിക്കയറുമ്പൊഴുള്ളിൽ വെളിവു-  ണ്ടാമോ ഭടന്മാർക്കെടോ?തന്നെത്താനസി കുന്തമെന്നിവകളാൽ –  ശത്രുക്കളെക്കൊന്നുകൊ-ന്നന്നെത്തെപ്പകലന്തകന്നൊരു വിരു  ന്നൂണിന്നൊരുക്കീടിനാർ.        19

 

തെക്കേബ്‌‌ഭാഗത്തുകാരെ ത്തെളുതെളെ വിലസും  വാളു വീശിക്കിടയ്ക്കുംതക്കത്തിൽക്കൊച്ചിയൂഴീപതിയുശിരൊടടു-  ക്കുന്നു മുമ്പിട്ടുതന്നെ;

മുഷ്കന്മാരായ് രണത്തിൽ പടുതയൊടു കിളി-  ക്കോട്ടുവീട്ടിൽ പണിക്ക-ച്ചെക്കന്മാരുണ്ടു നാലാളുകൾ നൃപനവിടെ-  ദ്ദേഹരക്ഷയ്ക്കു കൂടെ.        20

 

കയ്യും കാലും മുറിഞ്ഞും ചിലർ തലയകലെ-  പ്പോയ് തെറിച്ചും പലേടംമെയ്യും കീറിച്ചൊരിഞ്ഞും രുധിരമവിടെ വീ-  ഴുന്നു ചത്തെത്ര ലോകം  !വയ്യെന്നോർത്തിട്ടൊഴിയ്ക്കുന്നിതു ചിലർ , ചിലർ  നേരാളിതൻ ജീവനാശംചെയ്യുന്നേരം വരയ്ക്കും വലിയ വിരുതു കാ-  ട്ടുന്നു നീട്ടുന്നു കുന്തം .       21

 

കൂട്ടത്തിന്നൊരുണർച്ചകൂടിന കൊടു-  ങ്ങല്ലൂർ നരേശപ്പട-കൂട്ടത്തിന്നെതിരിട്ടു നിന്നു പൊരുതും  വമ്പുള്ള ശത്രുക്കളെനീട്ടും കുന്തമതിന്നു കേവലമിര-  യ്‌ക്കക്കോൻ നൃപൻ തന്നൊരീ-നീട്ടുണ്ടെന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ടു ചില നാ-  യന്മാർ നടന്നീടിനാർ.        22

 

ഇതിൽ കൂസുന്നുണ്ടോ കടലിനു സമാനം  പെരുകി വ-ന്നെതൃക്കും മാടോർവ്വീവരനുടെ നരന്മാർ  ചെറുതുമേ?അതില്ലെന്നല്ലേറ്റം വിരുതൊടെതിരിട്ടോർ-  കളെ വധി-പ്പതിൽ കാണിക്കുന്നുണ്ടതിപരിചയം വി-  സ്‌‌മൃതദയം.        23

 

ആറ്റിൻ വെള്ളമൊഴുക്കൊടൊത്തഴിമുഖ-  ത്തെത്തുമ്പഴുണ്ടോ കടൽ-ക്കേറ്റത്തിന്നു കുറച്ചലാനിലയിലായ്  കൂസാതെ ഘോഷാന്വിത,ചീറ്റംപൂണ്ടു നടന്നിടുന്നു പടയിൽ  കൊച്ചിക്ഷിതീശപ്പട-ക്കൂറ്റന്മാർ കുതിരപ്പുറത്തടിയിൽ വ-  ന്നേശുന്നു സേനേശരും.        24

 

മെച്ചം പൂണ്ടു സമസ്ത സൈന്യപതിയായ്  മന്ത്രീന്ദ്രനാം പാലിയ-ത്തച്ചൻതന്നെ കരത്തിൽ വെണ്മഴുവിള-  ക്കിക്കൊണ്ടടുക്കും വിധൗഉച്ചത്തിൽ ഭയമാർന്നു തന്നുടെ ഭട-  ന്മാരൊന്നകന്നെന്നതിൽപച്ചപ്പുഞ്ചിരിയിട്ടടുത്തിതു കൊടു-  ങ്ങല്ലൂരിളാനായകൻ.        25

 

‘താനോ വൃദ്ധ, നെനിക്കുനല്ലൊരു ചെറു-  പ്രായം, കിടാവായ്ക്കളി-പ്പാനോ ഭാവ, മിതെന്തു കൂത്തു? വെറുതെ  വൈരം മുഴുപ്പിക്കൊലാ;മേനോനെന്തിനിതിൽക്കിടന്നു പെരുമാ-  റീടുന്നു? ദൂരത്തു പോയ്മാനോത്സാഹഗുണങ്ങളുള്ള യുവവീ-  രന്മാരെ വിട്ടീടെടോ.’        26

 

‘നേരമ്പോക്കരുൾ ചെയ്‌‌തിടാതെതിരിടാൻ  ഭാവിപ്പതുണ്ടെങ്കിലി-ന്നേരമ്പോരിടുകെ’ന്നു മാത്രമുരചെ-  യ്തപ്പാലിയത്തച്ഛനും

വീരൻ ഭൂപതിതന്നിടഞ്ചുമലുക-  ണ്ടാവെണ്മഴുത്തണ്ടുടൻഘോരൻ ഭൂരിവിദഗ്ദ്ധഭാവമൊടിള-  ക്കീട്ടാഞ്ഞു വീശീടിനാൻ.        27

 

കൊണ്ടില്ലാ കൊണ്ടുവെന്നുള്ളളവിലൊരു പണി-  ക്കച്ചറുക്കൻ വലങ്കൈ-ത്തണ്ടിന്മേൽത്തട്ടി മേനോനുടെ മഴു പഴുതേ  തന്നെ താഴത്തു വീണു;കണ്ടില്ലേ കൗശലം താനിതി പുനരിവനും  മാറി മന്ദം ചിരിച്ചും -കൊണ്ടിയ്യാൾതൻ വലത്തെച്ചുമലിൽ നൃപനിട-  ങ്കയ്യിനാൽകൊട്ടിതാനും.        28

 

ഇക്കണ്ടോരവമാനമേറ്റഥ ചവി-  ട്ടേറ്റുള്ള പാമ്പിൻക്രമംകൈക്കൊണ്ടുൾക്കറവെച്ചു മേനവനുടൻ  നേരിട്ടുചീറും വിധൗ’നിൽക്കേണ്ടെന്നുടെനേർക്കു, തന്റെ വിഷമി-  ങ്ങേൽക്കില്ലെനി, യ്ക്കെന്റെ കയ്ക്കുൾക്കൊണ്ടീടിന വാളിനങ്ങൊരിരയാ’-  മെന്നോതി മന്നോർവരൻ .       29

 

ഇതി കേട്ടതുപാടു കോപമൂലംധൃതികൂട്ടി ക്ഷിതിപാലമന്ത്രിസർപ്പംഅതിധൃഷ്ടമണഞ്ഞു കൊത്തിയപ്പോ-ളതിലൊട്ടേറ്റു നൃപന്നു ചോരപൊട്ടി.       30

 

എടത്തെക്കൈത്തണ്ടിൽ ചെറുതു മുറിയേ-  റ്റോരു സമയംകടുത്തേറ്റം ഭാവം പതറിയെതൃവീ-  രോത്തമനുടെ

കുടത്തേക്കാൾ കൂറ്റൻ കുടവയറിലാ-  വാൾ മുഴുവനുംകടത്തേണ്ടും ഭാഷയ്ക്കുടനെയൊരു നീ-  ട്ടേകിയരചൻ.        31

 

തുളുമ്പിടും കുമ്പയിൽ വാൾ കടത്തി-  പ്പിളർന്നു മേനോനുടെ ജീവസൂത്രംകളഞ്ഞു ഭൂപൻ കുടർമാല ചാടി-  ച്ചിളക്കി വൈരിപ്പട കണ്ടതെല്ലാം.        32

 

ഇക്കർമ്മാരംഭകാലം നൃപനുടെ തിരുമെയ്  കാത്തുനിൽക്കും പണിക്ക-ച്ചെക്കന്മാരാരാർത്തടുക്കുന്നരിഭടരെയരി-  ഞ്ഞീടിനാർ നാലുപാടുംതൃക്കൺപാർക്കുന്നനേരം നരവരനു പുറ-  ത്തേക്കു പോണെന്നു തോന്നി-ച്ചൊക്കും ഭദ്രാഭടന്മാരുടയ നെടിയൊരാ-  വേശമേശുംപ്രകാരം.        33

 

മുറവിളിയൊടു ചിന്നിപ്പാഞ്ഞിടും  കൂട്ടരോടായ് -പ്പറിവിനവിടെയെന്തെന്തെന്നു കൊ-  ച്ചിയ്ക്കധീശൻഅരിവരരെയൊരേടം കൊന്നൊടു-  ക്കുമ്പോൾ ഞെട്ടി-ത്തിരിവതിനിടയായിത്തീർന്നിതീ-  വാർത്തമൂലം .        34

 

മാന്യേ! മന്ത്രി മരിപ്പതും മറുനൃപൻ  മാനം നടിയ്ക്കുന്നതുംസൈന്യേ മാറ്റലരക്രമങ്ങളധികം  കാട്ടുന്നതും കണ്ടുടൻ

തന്നുൾത്തട്ടിലെരിഞ്ഞുകത്തിന കടു-   ക്രോധക്കനൽക്കട്ടതാൻചിന്നുംമട്ടു തുടുത്ത ദൃഷ്ടികളൊടൊ-   ത്തങ്ങോട്ടുചാടീ നൃപൻ.        35

 

അതിനിടെയവിടെ വടക്കേക്ഷിതിഭാഗത്തോട്ടടുത്തുകേൾക്കായീഅധികം കോളിളകും ജലനിധിതന്റെയി-രമ്പൽപോലെയൊരുഘോഷം.        36

 

എന്തെന്നു ചിന്തിക്കുവതിന്നുമുമ്പാ-യന്തം പെടാതാശു വടക്കു പങ്കിൽബന്ധിച്ചിടും കൂറൊടു സൈന്യസിന്ധുസന്ധിച്ചുകൂടുന്നതു കണ്ടുലോകം.        37

 

ആരാജാവിനു ചെറ്റുവായഴിമുതൽ-   ക്കുള്ളോരു നാട്ടിൽപ്പെടുംധാരാളം ബലമുള്ള നായർപടയും   നമ്പ്രാടനാം നാഥനുംപോരാ കൂറൊടു കാവുതീണ്ടലധികാ-   രം കൊണ്ട കൂരിക്കുഴി-ക്കാരാം മുക്കുവരും രണത്തിനു തുണ-   യ്ക്കെത്തുന്നതാണായതും.        38

 

പടക്കൂട്ടം കണ്ടോരളവൊളിവിലായി-   ട്ടുരുബലംകൊടുക്കും ശൈലാബ്‌‌ധിക്ഷിതിപതിസ-   ഹായം വഴി ജയംമിടുക്കോടും നേടാനെതൃനൃപനു തവ്വു-   ണ്ടിവനിനി-കടുക്രോധം ചൊവ്വല്ലിതി കരുതി   കൊച്ചിക്കരചനും.        39

 

അതിയായ് പറയുന്നതെന്തിനീഞാ-   നതിസൗന്ദര്യജയക്കൊടിപ്പതാകേ!മതിയിന്നു കലാപമെന്നു കൊച്ചി-   ക്ഷിതിപൻ സന്ധികഴിച്ചുപിന്തിരിച്ചു.        40

 

ഊക്കേറിടും കൈമിടുക്കൊക്കെയുമിഹ വിഫല-   പ്പെട്ടമൂലം വടക്കന്മാർക്കേതുംതൃപ്തിയായീലുടലിനു മുറിവേൽ-   ക്കാതെ പോകേണ്ടിവന്നു;കേൾക്കേണം കേഴനേത്രേ! വിരുതുടയ   കിളിക്കോട്ടു വീട്ടിൽ പണിക്ക-ന്മാർക്കേറ്റം കോടിലിംഗക്ഷിതിപതിയുചിത-   സ്ഥാനമാനങ്ങൾ നല്കി.        41

 

മതി മതി! തിരുവഞ്ചിക്കുള-   മതിൽ മതിചൂഡന്റെ മുമ്പിലരചനനുടെപ്രതിനിധിപദവുംകൂടി   ക്ഷിതിപതി കല്പിച്ചു നല്കിയെന്നേക്കും.        42

 

കാലനെക്കാട്ടുവാൻ വൈരി   കാലേ വീശിയ വെണ്മഴുമോലൽക്കാതാക്കിയതിനു   കൂലി നൾകേണ്ടതല്ലയോ?        43

 

ഇത്ഥം കാളീപ്രസാദംവഴി ബഹുബലമേ-   റുന്ന ശത്രുക്ഷിതീശൻയുദ്ധം ചെയ്തിട്ടുമെട്ടെങ്കിലുമൊരപജയം   വന്നുകൂടാതെതന്നെവൃത്യാ തന്നുള്ളിലോർക്കും വിധമൊരുപശമം   താൻ വരുത്തി സ്വധർമ്മംവ്യത്യാസം വിട്ടു രക്ഷിച്ചിതു കൊടിയ മഹാൻ   കോടിലിംഗാധിനാഥൻ.        44

 

ക്ഷാമം നാട്ടിലൊരേടമില്ലൊരു പദാ-   ർത്ഥത്തിന്നുമെന്നല്ലതി-ക്ഷേമം താൻ പ്രജകൾക്കശേഷമതിമോ-   ഹോല്ലേഖമില്ലായ്കയാൽ;ഈ മട്ടിൽ ക്ഷിതികാത്തു, കാത്തു സതതം   വർണ്ണാശ്രമാചാരവും ,സാമർത്ഥ്യം ജനരഞ്ജനയ്ക്കുമധികം   കാണിച്ചു മന്നോർവരൻ .        45

 

തൻകീഴായൊരിടപ്രഭുപ്പദവിയിൽ –   പ്പാർക്കും കിളിക്കോട്ടുകാർകെങ്കേമത്വമൊടാനൃപന്നു സകല്ത്തിന്നും   സഹായികയാൽമങ്കേ! കേളൊരു ഭാരമില്ല ധരണീ-   ഭാരത്തിനും കേവലംസങ്കേതസ്ഥലമായി വാണു സുഖസ-   മ്പത്തിന്നു പൃത്ഥീശ്വരൻ.        46

 

ഏവം നമ്മുടെ കോടിലിംഗനൃപതി,   ക്കെന്നും സഹായിച്ചുതാൻമേവും വൈഭവമേറെയേറിന പണിക്ക-   ന്മാർക്കു നാലാൾക്കുമേഭാവം ചേർന്നനുജത്തിയായൊരുവളേ   സന്താനവല്ലീനിലയ്ക്കിവംശപ്പിരിവിങ്കലുള്ളു; വളരെ   സ്നേഹിച്ചിരിന്നാരവർ.        47

ഇസ്സാധുപ്പെണ്ണിനെക്കൊണ്ടവരൊരുപണിയും   താനെടുപ്പിക്കയില്ലാ,ദുസ്സാമർത്ഥ്യങ്ങൾ കാണിക്കിലുമതി കടുവാം –   മട്ടു ശിക്ഷിക്കയില്ല,

നൽസാമർത്ഥ്യം ജനിക്കുമ്പടി വലിയ പഠി-   പ്പൊന്നുമുണ്ടാക്കിയില്ലാ,വൽസാവാൽസല്യമിമ്മാതിരി വിഫലഫല-   പ്രായമായ് ത്തീർന്നിതെല്ലാം.        48

 

കണ്ടാലുണ്ടകാഴയവൾക്കുജനനാൽ –   തന്നെ, വിശേഷിച്ചുതാ-നുണ്ടാക്കീ ഹിതമുള്ള ഭുഷണഗണ-   ശ്രീമോടിയിൽ ധാടിയും,കൊണ്ടാടി സ്മരദേവനേകി രസമൊ-   ത്തായൗവനപ്രൗഢിയും ,കണ്ടാലേവനുമൊന്നുതോന്നു; മതുമ-   ട്ടായ്ത്തീർന്നിതാത്തന്വിയും.        49

 

കാർകൊണ്ടൽക്കെതൃകൂന്തൽ ചാച്ചൊരുപുറം   വെട്ടിച്ചെരിച്ചിട്ടതുംകൂർകൊണ്ടാസ്‌‌മിതമുത്തു ചേർത്തൊരു കട-   ക്കണ്ണിട്ടു നീട്ടുന്നതും ,പേർകൊത്തിച്ചൊരു കൊച്ചുകാതില കവിൾ-   ത്തട്ടിന്മേൽ മുട്ടുന്നതും ,പോർകൊങ്കക്കുടവും നിനയ്‌‌ക്കിലവളെ –   ക്കാമിക്കുമേ കാമനും.        50

 

അവളെയൊരു ദിനത്തിൽ കണ്ടു കാമംകടന്നി-ട്ടവനിസുരനൊരുത്തൻ ചെന്നു സംബന്ധമായി;അവനെയുമവരിഷ്‌‌ടംപോലെ പൂജിച്ചുപോന്നാ;-രവളുമവനുമായിക്കൂടിയാടിസ്സുഖിച്ചു.        51

 

പെണ്ണുങ്ങൾക്കു വിരിഞ്ചകൽപ്പിതമടു-   ത്താണുങ്ങൾ കൂത്താടിയാൽകണ്ണും പുഞ്ചിരിയും മുഖസ്തുതിയുമാ-   ണല്ലോ മയക്കീടുവാൻ ;

പൊണ്ണബ്രാഹ്മണരിൽ പ്രധാനി പരമീ-   നമ്പൂരിയെപ്പിന്നെയ-വ്വണ്ണം നമ്മുടെ പെൺകിടാവിഹ മയ-   ക്കിപ്പോന്നതെന്തത്ഭുതം  ?        52

 

സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകിയെന്നാലബലകളധികം   ധൂർത്തുകാണിക്കുമെന്നായ്സ്ത്രീതന്ത്രം കണ്ടു പണ്ടുള്ളവർ പറയുവതും   പാർക്കുകിൽ സത്യമെത്രേ;നീ തെല്ലും നീരസം തേടരുതു സുചരിതേ!   ഹന്ത! നമ്പൂരി കാണാ-തേതെല്ലാം ലാക്കിലിപ്പെൺകൊടി കുടിലവിട-   ന്മാരൊടും കൂടിയാടീ.        53

 

ഇതാരാനും ചൊല്ലീട്ടറിവിനിടയായ് –   ത്തീർന്നിടുകില-ന്നതായാൾ ചോദിക്കും , പ്രിയയൊടവളോ   പുഞ്ചിരിയിടും ;’ഇതാ നോക്കൂ! നോം തങ്ങളിലൊരുവിധം   ഹന്ത! കലഹി-പ്പതാണാദുഷ്ടർക്കാഗ്രഹമതിനിതെ’ –   ന്നും പറയുമേ.        54

 

‘എന്നോടലട്ടിയവനംഗജസംഗരത്തി-നെന്നോതി ഞാനിവളോടു നടക്കയില്ല;അന്നോർത്തുവെച്ച ചതിയാണതിനുണ്ടു സാക്ഷിയെന്നോപ്പതന്നുടെ പരിഗ്രഹ’മെന്നുമോതും.        55

 

ഓരോ തർക്കത്തിലോരോവിധമിവ പലതും   സാധുനമ്പൂരിയോടുൾ -പ്പോരോടോതിപ്പകിട്ടും , ചതുരതയൊടു താൻ   ജാരരൊത്തും രമിക്കും,

ആരോമൽത്തയ്യലാളിങ്ങനെ ബഹുസുഖമായ്   വാണിടുന്നോരുകാലംനേരോടില്ലത്തിലീയന്തണനൊരുകുറി പോയ്   പാത്തുനാൾ പാർത്തുപോലും.        56

 

അതിനിടയിലൊരിക്കൽ പൂർണ്ണചന്ദ്രാഭ പൂരി-ച്ചതിവിശദമശേഷം വെള്ളയായുള്ള രാവിൽമതിയിൽ മദനമാൽമൂത്തന്തണൻ ഹന്ത! താനേമതിമുഖിയുടെ ചാരേ ചേരുവാൻ വെച്ചടിച്ചു.        57

 

വഴിക്കേറ്റം ദീർഘം പെട്ടുവതറിയാ-   തായവനിട-യ്ക്കൊഴിക്കാതേ പോന്നിട്ടഥ വഴിവില-   ങ്ങും പുഴയുടെഒഴുക്കിൽ തങ്ങിപ്പോയ് കടവിലുടനെ   വഞ്ചികയറി -കുഴക്കില്ലാതെത്തീ മറുകരയില-   യ്യാ ബഹുരസം.        58

 

അടിയിലധികമേൽക്കും ശുദ്ധമേ പഞ്ചസാര -പ്പൊടിയൊടു കിടയാകും തൂമണൽത്തട്ടിലെത്തിനെടിയഭുവനപാത്രം പൂർത്തിയായ് വീഴ്ത്തിടും പോൽവടിവുടയനിലാവിൻ സ്വാദറിഞ്ഞാൻ ദ്വിജേന്ദ്രൻ        59

 

ഏവം പതുക്കെ നടന്നു പണിക്കർ വാഴു-മാ വമ്പെഴുന്ന ഭവനത്തിനകത്തുകേറി;ദൈവം പറഞ്ഞപടി തന്റെ പരിഗ്രഹം താൻമേവും പ്രധാന മണിമച്ചിലണഞ്ഞു വിപ്രൻ.        60

 

അന്നേരത്തന്തണൻ വന്നണയുമവിടെയെ-   ന്നുള്ളതോർക്കാതെതാൻ നി-സ്സന്ദേഹം ജാരനോടൊത്തൊരു തളിരൊളിമെ-   ത്തപ്പുറത്താത്തമോദം

ഒന്നേറെക്കേളിയാടിച്ചിലതു കുശുകുശു   ന്നോതിടുമ്പോൾ സ്വകാന്തൻവന്നേറിക്കണ്ടുഴന്നാളവ, ളൊളിവഴിയേ   ജാരനോ ചാടിയോടി.        61

 

അതുപൊഴുതു മനസ്സിന്നൊട്ടൊരാശ്വാസമായി-പ്പുതുമമത നടിച്ചക്കുട്ടിമാൻദൃഷ്ടിയാളും’ഇതുവിധമിവിടുന്നിപ്പാതിരക്കേകനായ് വ-ന്നതു കഠിന, മെനിക്കോ ഹന്ത! സന്തോഷ, മെന്നാൾകള്ളപ്രേമം നടിച്ചിങ്ങനെ കളമൊഴിയാൾ   ദുർന്നയം തട്ടിമൂടാ-നുള്ളബ്‌‌ഭാവം തുടങ്ങും പൊഴുതു കഴുതയാ-   യാലുമൊന്നൂഴി ദേവൻ        62

 

ഉള്ളിൽപ്പൊങ്ങും പ്രകോപത്തൊടുമവനുടെമെയ്   ചേരുമത്തന്വിയാളെ-ത്തള്ളിപ്പെട്ടെന്നു നീക്കീട്ടവളൊടു കടുവാ-   ക്കിത്ഥമൊന്നാദ്യമോതി:-       63

 

‘എടി ! ശഠേ മതി; നിന്നുടെ ദുഷ്ടമാംനടവടിക്രമൊക്കെയറിഞ്ഞുഞാൻ ;കുടിലഭാവമഹോ! തവ കണ്ണിലുംനെടിയതാണു മനസ്സിനു നിശ്ചയം.        64

 

പലപ്പൊഴും കേട്ടറിയുന്നതുണ്ടീ-യ്യിളപ്പമാം നിന്തൊഴിലെങ്കിലും ഞാൻനിലയ്ക്കു നിന്നേൻ; മമ കണ്ണിലിന്നുവെളിപ്പെടാനുള്ളിടവന്നു മൂഢേ !’       65

 

ഇതി കാന്തൻ പറയുമ്പോൾചതികാട്ടും മന്ദഹാസഭാവമൊടും   ‘ഇതിനെന്തു ബന്ധ’മെന്നാ   ളതിവൈദഗ്ദ്ധ്യം വളർന്ന വരവാണി.        66

 

‘നിൽക്കട്ടേ ജാരനായ് നീയ്യതുമിതുമുരചെ-   യ്തിട്ടു ഞാൻ കേട്ടതെന്ന-ല്ലിക്കട്ടിന്മേൽക്കിടക്കുന്നവനെയരികിൽ ഞാൻ   കണ്ടതും കൂട്ടിടേണ്ടാധിക്കഷ്ടം ദുഷ്ടശീലേ ! പറക പറക നീ;   നിന്റെ കോളാമ്പിയിത്താ-നിക്കട്ടത്തുപ്പലിത്രയ്ക്കനവധി നിറവാ-   നെന്തു ഹാഹന്ത! ബന്ധം?       67

 

‘ഞാൻതന്നെ തുപ്പിയിതിലിന്നു നിറച്ചതാണുകാന്തന്നു മറ്റൊരുവിചാരമുദിച്ചിടേണ്ടാ;എന്തെന്നിലീക്കടുത’ യെന്നവൾ ചൊല്ലിടുമ്പോ-ളെന്തെന്നു നിഷ്ഠുരമുരച്ചു ചൊടിച്ചു വിപ്രൻ .       68

 

‘ഇപ്പച്ചപ്പേച്ചുരയ്ക്കുന്നതു ശഠഹൃദയേ!   നല്ല സാമർത്ഥ്യമുള്ളി-ത്തുപ്പൻനമ്പൂരിയോടോ? മതിമതിയറിയും   നിന്നെഞാൻ പണ്ടുതന്നെ;ഇപ്പോൾക്കാട്ടിത്തരാ’ മെന്നവളുടെ തലയിൽ   തൽക്ഷണം ചെയ്തു വിപ്രൻതുപ്പൽകോളാമ്പികൊണ്ടിട്ടരിയൊരു കുലട-   രാജ്യപട്ടാഭിഷേകം.        69

 

മുടിമുതലടിയോളം തുപ്പലാറാട്ടുമൂലംകൊടിയ കുരുതിയാടും ചണ്ഡികാദേവിപോലെകുടിലമിഴി ചുവന്നുംകൊണ്ടു നിന്നിട്ടു പിന്നെജ്‌‌ഝടിതി വെളിയിലേക്കാവേഷമോടങ്ങിറങ്ങി        70

 

സ്വഭാവത്താൽ മാനം തടവുമവൾ കാ-   ന്തന്റെ കഠിന -സ്വഭാവം കാട്ടിത്തൻ കുറവിനെ മറ-   യ്ക്കുന്നതിനുടൻപ്രഭാവം കൂടീടും സഹജർ പെരുമാ-   റും കളരിയാം
ശുഭാവാസ സ്ഥാനക്കതകിൽ വിളികൂ-   ട്ടീ സകരുണം.        71

 

തുഷ്ടിപ്പെടും ദയിതമാരൊടുകൂടിയാടി-ക്കെട്ടിപ്പിടിച്ചു സുഖമോടുറങ്ങിടുമ്പോൾഞെട്ടിപ്പൊടുന്നനെയുണർന്നവരൊന്നുപോലെതട്ടിപ്പിടഞ്ഞിടകലർന്നു പുറത്തു ചാടി.        72

 

‘എന്തെന്തെ,ന്നായ് പുറത്തേക്കവർ വരുമളവിൽ   തുപ്പലാലേ കുളിച്ചാ-ച്ചന്തംതേടുംപ്രകാരം സഹജയെയരികിൽ –   ക്കണ്ടു വാത്സല്യമൂലംഎന്തെന്നില്ലാതെ വല്ലാതരിശമൊടുശിരുൾ-   ക്കൊണ്ടി’തിൻ കാരണം നി-യ്യെന്തിന്നിപ്പോൾ പറഞ്ഞീടണ’മതി സമമായ്-   ച്ചൊല്ലിനാർ നാലുപേരും.        73

 

മിണ്ടാതെ പിന്നെയും പിന്നെയുമഴലതിയാം –   മട്ടു തേങ്ങിക്കരഞ്ഞും -കൊണ്ടാ’നമ്പൂരി’**യെന്നിത്രയുമവിളിടറി-   ച്ചൊല്ലിവെക്കുമ്പോഴേക്കുംകണ്ടാലും കള്ളനമ്പൂതിരിയുടെ തെറി, യി-   ദ്ദുഷ്ടനെക്കാച്ചിയാലേരണ്ടായാലും ശമിക്കൂ മമ കലുഷത’യെ-   ന്നോടിയങ്ങോട്ടൊരേട്ടൻ.        74

 

വിപ്രൻ കോലാമ്പികൊണ്ടിക്രിയ കിമപി കഴി-   ച്ചിട്ടു രുട്ടൊട്ടൊതുങ്ങിക്ഷിപ്രം പശ്ചാത്തപിച്ചാപ്രിയയുടെ വരവും   ക്കാത്തു നാണിച്ചിരിപ്പായ് ,അപ്പോൾ ചാടിക്കടന്നെത്തിയതവളുടെയ-   പ്പൂർവജൻ തന്നെയാണീ-ദ്ദർപ്പക്കാരൻ പിടിച്ചാക്ഷിതിസുരനെ നില-   ത്തിറ്റിഴച്ചാൻ വലിച്ചാൻ.        75

 

‘അയ്യോ സാഹസമെന്റെ തെറ്റിനു ഭവാൻ   മാപ്പേകകെ’ന്നായ്ത്തൊഴുംകയ്യോടെ കരുണം കരഞ്ഞു പറയും   ധാത്രീസുരശ്രേഷ്ടനെവയ്യോതാനിതു സോദരീ പരിഭവ-   ക്ലേശംനിമിത്തം കടുംകയ്യോടായവർ നാലുപേരുമൊരുമി-   ച്ചാഹന്ത ഹിംസിച്ചുതേ.        76

 

‘അരുതരുതരുതെ’ന്നാസ്സോദരിപ്പെൺകിടാവുംകരുണയൊടുരചെയ്യും വാക്കുകേൾക്കാതെതന്നെഅരിശമൊടുവരന്നാ വിപ്രനെക്കൊന്നുകീറി-ട്ടരിമയൊടു നടത്തീ ബ്രഹ്മഹത്യാവിവാഹം.       77

 

മയംകൂടാതുഗ്രക്രിയയിൽ മുതിരും സാഹസരസ-പ്രിയന്മാർക്കുണ്ടാമേ പുനരേതു നിനച്ചിട്ടനുശയം.നയജ്ഞന്മാരാമിയ്യിവരിതുവിധംബ്രാഹ്മണവധ-ക്രിയയ്ക്കന്തം വന്നോരളവഴൽ കലർന്നാരതിഭയം        78

 

വികലഭാവമൊടാദ്വിജദേഹമൊ-   ട്ടകലെ വേണ്ട മുറയ്ക്കു മറയ്ക്കിലും   സ്വകുലഹാനി നിനച്ചഴൽ പൂണ്ടു രാ-   പ്പകലഹോ കലഹോൽക്കടരാമവർ        79

 

പിറ്റെന്നാൾ പുലരുമ്പൊഴേക്കുമിതുടൻ   നാട്ടാർക്കു പാട്ടായിപോൽ;തെറ്റൊന്നൊരൊളിവിൽ കഴിച്ചതൊഴിലും   പാരിൽപ്പരന്നീടുമേ;മറ്റൊന്നും പറയേണ്ടതില്ലിതു മഹീ-   പാലന്റെ കർണ്ണങ്ങളിൽപറ്റുന്നേരമതാമഹാനു വിഷനീർ   വീഴ്ത്തുന്നതായ്ത്തീർന്നുതേ.        80

 

നാട്ടിൽ പ്രാധാന്യമേറും വലിയവർ നിലകൈ-   വിട്ടു ദുഷ്കർമ്മമല്പംക്കാട്ടിപ്പോയാൽ പ്പരക്കെജ്ജനമതനുസരി-   ച്ചാനടയ്ക്കും നടക്കും  ;പാട്ടിൽപാകത്തിൽനിൽക്കും മമ സചിവരിതി-   ന്മട്ടു ദുർന്നീതി കാട്ടി-ക്കൂട്ടിപ്പോരുമ്പോൾ മിണ്ടാതവനമരുകിലീ   നല്ല രാജ്യം നശിയ്ക്കും.        81

 

അതിനാലതിയോഗ്യരെന്നു നാട്ടിൽശ്രുതിനേടുന്നിവരെപ്പിടിച്ചിതിങ്കൽമതിയായൊരു ശിക്ഷചെയ്തുവിട്ടേമതിയാവൂ മമ നീതി നീളെ നില്പാൻ.        82

 

ശർമ്മം നാട്ടിൽ നടത്തുവാനിതി നിന-   ച്ചാബ്രഹ്മഹത്യാക്കടും -കർമ്മക്കാരെ വരുത്തി നിർത്തി വിവരം   ചോദിച്ചറിഞ്ഞാ നൃപൻധർമ്മം നോക്കിയതിക്രമത്തിനുടനേ   ശിക്ഷിച്ചു; നീതിക്കെഴുംമർമ്മം കണ്ടവരാമവർക്കുമതഹോ !   സന്തോഷമായ്ത്തീർന്നുതേ.        83

 

‘ഇതെന്തൊരത്യത്‌‌ഭുത’മെന്നു ചോദി-പ്പതെന്തെടോ വിസ്മിതസസ്മിതാസ്യേഅധിസ്വധർമ്മം നരനാഥമൗലിവിധിച്ചതെന്തോന്നുമുരച്ചിടാം ഞാൻ.        84

 

‘കാര്യം ഞാനറിയും , നയക്രമമറി-   ഞ്ഞാലും കടുക്രോധമാ-ന്നാർര്യന്മാരക്കുമകപ്പെടാമപകടം ,   ദൃഷ്ടാന്തമായ് നിങ്ങളും.;വീര്യം കൂടിയ നിങ്ങളെക്കഠിനമി-   ത്തെറ്റിന്നു ശിക്ഷിക്കുകിൽ
കാര്യം ദുഘടമായിതെന്റെ പദവി-   ക്കെന്നും നിനയ്ക്കുന്നു ഞാൻ.        85

 

എന്നാലും നാട്ടുകാർക്കീനയനവടി മേൽ   നല്ല പാഠം കൊടുപ്പാ-നെന്നാവാലേ വിശേഷിച്ചൊരുവിധി പറ-   യിക്കുന്നിതാ രാജധർമ്മം;ഒന്നാണീ നാട്ടകത്തക്രമമുടയ കിളി-   ക്കോട്ടിലിത്താവഴിക്കാർനിന്നാൽ നന്നല്ല; മേലാലവരുടെ തലവീ-   ശീടുമീ രാജഖഡ്ഗം .       86

 

നമുക്കനേകം ഗുണമേകിയോരുസമർത്ഥരാം നിങ്ങളിലോർമ്മനില്പാൻക്രമത്തിൽ മറ്റേത്തറവാട്ടുകാർക്കുസമസ്തമാനങ്ങളുമാക്കിടുന്നേൻ.        87

 

ഇതിവിധിയരുൾചെയ്താ മന്നവൻ നീക്കിയാത്മ-പ്രതിനിധിനിലവെയ്പിച്ചാക്കിളിക്കോട്ടുകാരെ;ക്ഷിതിപതിയുടെ ശാസ്യം സാദരം സ്വീകരിച്ച-രതിമതികൾ കുടുംബത്തോടുമാ നാലുപേരും.        88

 

കെട്ടും പെട്ടിയുമുള്ള കൈമുതൽകളും   മറ്റും ചുമപ്പിച്ചുകൊ-ണ്ടൊട്ടും താമസിയാതെ രാജവിധിപോ-   ലത്താവഴിക്കാരുടൻനട്ടുച്ചക്കവിടുന്നു പോന്നുടനിള-   ങ്കുന്നപുഴെച്ചെന്നിരു-ന്നിട്ടും തുഷ്ടിപെടാഞ്ഞണഞ്ഞു വഴിയെ   പോയ് ചേർത്തലപ്പാർത്തലം.        89

 

ഇത്ഥം നാടുകടത്തിവിട്ടിതു കൊടു-   ങ്ങല്ലൂരിളാനായകൻയുദ്ധത്തിൽ ബഹുവീര്യശാലികൾ കിളി-   ക്കോട്ടുള്ള നാലാളെയും  ;
ഇത്തത്വം നിജചാരർ ചൊല്ലിയറിവായ് –   ക്കൊച്ചിക്കധീശൻനമുക്കിതതർക്കം ഗുണമെന്നുറച്ചവർകളെ.   പ്പാട്ടിൽപ്പെടുത്തീടിനാൻ.        90

 

പുലാമ്പള്ളിവീട്ടിൽ കുറുപ്പിന്റെ വംശംനിലച്ചെന്നു കണ്ടാക്കുലസ്വത്തശേഷംബലംകൂടിയോരീക്കിളിക്കോട്ടുകാർക്കായ്സലക്ഷ്യം സമർപ്പിച്ചു കൊച്ചീക്ഷിതീശൻ.        91

 

ഏവം നമ്മുടെ നാട്ടുകാരിലിവരെ –    കൂട്ടിപ്പിടിച്ചിട്ടതെൻ-കൈവർക്കത്തിലൊരെണ്ണമെന്നു കരുതി    കൊച്ചിക്ഷമാവാസവൻ;ഈവണ്ണം പരപക്ഷമേറിയവരാ-    ണെന്നാലുമീ വീരർ മുൻ-ഭാവം വിട്ടുകളിച്ചില്ലിഹ കൊടു   ങ്ങല്ലൂർജനത്തോടഹോ!        92

 

എന്നോടെന്താണു ചോദിച്ചതു– ‘മറുനൃപതി-    ക്കീഴിൽ നിൽക്കുമ്പോഴേൽക്കി’-ല്ലെന്നോ മുൻകോടിലിംഗപ്പടയൊടിവരീത-    ന്നെന്തിഹ ന്യായമെന്നോനന്നോർത്താൽ നിന്റെ ചോദ്യം നയമുടയ നത-    ഭ്രൂമണേ ! കൊച്ചിവാഴുംമന്നോർനാഥന്റെ കീഴായളവിലിവർ കരാ-    റാദ്യമേ ചെയ്തുവെച്ചൂട        93

 

എന്നോ പണ്ടെക്കുപണ്ടേ കൊടിയ ഗുണമെഴും    കോടിലിംഗേശ്വരൻ കീഴ്-നിന്നോരാണിജ്ജനം, കേവലമതു പടയിൽ –    ക്കണ്ടിരിക്കാം ഭവാനും

തിന്നോരാച്ചോറ്റിൽ മണ്ണാക്കുക ബഹുവിഷമം    തന്നെ, യങ്ങോട്ടു യുദ്ധ-ത്തിന്നോടാൻ മത്രേമോതീടരുതീയടിയ-    ങ്ങൾക്കിതൊന്നുണ്ടപേക്ഷ’        94

 

എന്നായ് കൃതജ്ഞതയൊടായവർ ചൊന്ന വാക്കുനന്നായ് തെളിഞ്ഞു ശരിവെച്ചിതു കൊച്ചിരാജൻ;അന്നാൾമുതല്ക്കു മറുനാട്ടിൽ നടന്ന യുദ്ധ-ത്തിന്നാകവേ പടയിലായവർ കൂടിതാനും.        95

 

കുറുപ്പെന്നാപ്പേരോടഥ കളരിയിൽക്കുട്ടികളെ ന-ല്ലുറപ്പായ്ശ്ശസ്ത്രക്കൈ പലപടി പഠിപ്പിച്ചിടുകയുംചെറുപ്രായം കാട്ടിപ്പഴമപെരുകീട്ടും പല പട-പ്പുറപ്പാടിൽക്കൂടീടുകയുമിവ ചെയ്താരവർ ചിരം-        96

 

ഇത്ഥം മൂന്നാലു പോരാ തലമുറ വളരെ-    ച്ചെന്നകാലത്തു കൊച്ചി -പ്പൃത്ഥിക്കീശന്നു ശൈലാംബുധിപതിയൊടെതിർ-    ക്കേണ്ടതായ്ക്കണ്ട ലാക്കിൽയുദ്ധത്തിന്നായ് സഹായിച്ചിതു മഹിതമഹാ-    മന്ത്രി രാമയ്യനുള്ള -ബ്ബുദ്ധിപ്രാഗൽഭ്യമൂലം ബലധന വിഭവം   കൊണ്ടു വഞ്ചിക്ഷിതീശൻ        97

 

പടച്ചിലവിനന്നുതാൻ പണമായ് –    ക്കൊടുത്തെന്നു കൈ -പ്പടച്ചിലവിലേഖനംവഴി കര-   പ്പുറം മിക്കതുംകിടച്ചിതു കരസ്ഥമാംനിലയിൽ വ-   ഞ്ചിരാജാവിനെ, -ങ്ങുടച്ചിലിതുകൊണ്ടു കണ്ടിതു കുറ –   ച്ചു കൊച്ചീശനും        98

 

കൊടുങ്ങല്ലൂർ വിട്ടിങ്ങിനെ വലിയ കൊച്ചി-   ക്ഷിതിയിൽ വാ-ണൊടുക്കം വഞ്ചീശപ്രജകളുടെ കൂ-   ട്ടത്തിലിവരുംഒടുക്കിപ്പോരുന്നൂ കരമഖിലമാല-   പ്പുഴയിലുംകിടക്കുന്നുണ്ടിപ്പോളിവരുടെയ വേറീ-   ട്ടൊരു കാലം.        99

 

പുരുപ്രസിദ്ധൻ പടുമുൻഷി രാമ-ക്കുറുപ്പു ബി. ഏ കവിയിക്കുലത്തിൽപിറന്നൊരാളാ, ണതു മീ മനുഷ്യൻപറഞ്ഞു കേട്ടേനൊരുനാളിലീ ഞാൻ .        100

 

ഏവം കാലക്രമംകൊണ്ടനവധി വകമാ-   റ്റങ്ങൾ നാട്ടിലുണ്ടാ-യീവണ്ണം രാജാഭാരക്കൊടിയുടെ തലയിം-   ഗ്ലീഷുകാർ കയ്ക്കലാക്കി;ആവും മട്ടിൽ സ്വധർമ്മസ്ഥിതി കുറവു വരാ-   തോർത്തുനോക്കും ജനത്തിൽകൈവർക്കത്തെന്നുമേകും കുളകരുണ കളി-   ക്കുന്ന കാളി കടാക്ഷം .        101